İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Emzirmek Ne Kadar Güzel Bir Duygu

Bu güzel duyguyu yaşayabildiğim için belki de çok şanslıyım. Hayatımıza bir cimcimenin gireceğini öğrendiğimiz zaman hayatımız nasıl biran da değiştiyse , kucağımıza aldığımız anda da bu duygu daha da çoğaldı. Anne-baba olmuştuk artık. Kurallar, yapılması gerekenler, sorumluluklar birkez daha ön plana gelmişti. Ağlayarak her istediğini yaptıran minik bir yavru için annesinin belki de yapması gereken tek şey kucağına alıp sütü varsa emzirmesiydi. Ben de öyle yaptım, yapabildim, çünkü şanslıydım. Sütüm geldi, cimcimeye anne sütü verebildim.

Devletin vermiş olduğu 112 günlük süre bitiyorken içimde yaşamış olduğum sıkıntı beni üzüyordu ama onun geleceği için çalışmak zorunda olduğum için 4,5 aylıkken anneannesine bıraktım. İş yerin de sağmış olduğum sütleri , Lansinoh poşetlerine koyarak saklıyordum. Mutfakta olan dolap belki de bazı zamanlar sütümün çok olmasından dolayı sevinçlerime şahit oluyordu, bazı zaman da ahhh keşke biraz daha sağabilseydim, bu yetmeyecek dediklerim de olmuştur. Elimden geldiğince süt sağmaya devam ettim. Eve gittiğim zaman da zaten cimcime emiyordu. Sarılması, beni gördüğünde heyecanlanması, emzirirken bazen gözünün ucuyla bana bakması, elini göğsüme koyması, bu duyguları anlatamam ki, nasıl güzeldi nasıl…

Allah bütün annelere nasip etsin bu güzel duyguyu. Cimcime tam 23 ay anne sütü aldı. Ek gıdaya erken başladık ama cimcime emmeyi bırakmadı. Emzik kullandık yine bırakmadı. Biberon ile sütünü içiyordu yine emmeyi bırakmamıştı, şanslıydım her geçen gün bunu görüyordum. Şartlar iyi giderken ben de iş yerinde rahat sağarken neden bırakayım diye düşündüm. Aylar ilerlemeye devam ederken ağzımda hiç çürük olmayan ben o sancı ve ağrıyla uyanmıştım. Dişim de çürük olduğunu görünce artık dayanamaz durumdaydım ve doktora gittim. Doktor maalesef antibiyotik kullanmam zorunda olduğunu söylediğim de tek düşündüğüm şey cimcimeye süt veremeyecek olmamdı. O ilk gün, o ilk ağlamalar, o emmek için cimcimenin kendini yerden yere atıp ağlaması… Nasıl kötüydü nasıl, hiç unutamam o geceyi. Akşam yatağa girdiğimiz zaman kıyamet kopardı, akşamları emdiği için nasıl saldırırdı kuzum ama artık 23 aylık olmuştu. Ahh ahhh, çok zor bıraktırmak gerçekten.

Sütüm olduğu için Allahıma şükrediyorum, cimcime 23 ay emdi ama ya sütüm olmasaydı? Yada bazı çocuklar gibi emmeyi bir anda kesseydi. Emzirmek gerçekten çok güzel ve özel bir duygu. Allah bütün annelere nasip etsin.

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın