İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

İrem Annenin Doğum Hikayesi

Acısıyla tatlısıyla,bazı mide bulantılarıyla ,arada çıkan sorunlarla geçirdiğimiz normal olarak 40 haftalık evrenin ardından işte kucağımıza aldığımız bu minnacık kuzularımıza sahip olduğumuz için çok şanslıyız. Doğum hikayeleri her annede farklı ve özel olduğu gibi bu hafta ki annemizin de hikayesi bizim için çok özel.İrem annenin en çok belki de üzüldüğü bebeğini kucağına aldığı an ailece çekilen bir fotoğrafının bile olmaması!Yoğunluktan,koşturmaktan dolayı belki unutulmuş ama o gün gerçekten çekilebilseymiş çok güzel olacağına eminim.

Eğer bizimle doğum hikayenizi paylaşmak isterseniz bizlere yazın merhaba@ailemerkezi.com .

Doğum hikayelerinizi bekliyoruz.

İrem anne oğlu Ahmet’i kucağına aldığı ana kadar yaşamış olduğu hikayesini bizler için anlattı, hadi bu güzel hikayemizi hep birlikte okuyalım.İrem anneye birkez daha teşekkür ediyor ,Ahmet’i kocaman öpüyoruz 🙂

“Evlendik düğün akşamı bile çevremizdeki herkes aman ayaklarını üşütme aman yemene içmene dikkat et hem eşimin hem benim tarafımdakilerde beni hamile kalmaya balayına gönderdiler :}

Annem tembihlemişti bizi bak yaşınız kaç oldu bi torun istiyorum diye.. Eşim de korkuyordu zamanından beri içtiği sigaralardan falan ya çocuğum olmazsa diye korkuyordu neyse biz çok güzel bir balayı geçirdik rüya gibiydi evimize döndük 7 senelik beraberliğimize benzemiyordu balayına hiç benzemiyordu arada sorunlarımız oluyordu birbirimize yüksek sesle bağırdığımız da çok oldu herkes ilk 6 ay zordur bir atlatın düzelir diyordu diyordu demesine de zordu.. Evliliğimizin üzerinden 1,5 ay geçti ben düzenli regl de oldum hiçbir sorun yok ama arada midem bulanıyor başım dönüyordu, stresten herhalde falan diyorum kendi kendime bir gün eşim test alayım bir yap bakalım neymiş dedi testi aldı yaptım ve banyodan çıkamadım o anı o yaşadığım duyguyu buraya milyon tane kelime yazsam anlatamam..

Sonra tam çıkıp eşime söylicem kapı çaldı kardeşim geldi eşime de söyleyemedim başım dönüyor içimde patlayacak yerimde duramadım.. Kardeşimin gitmesini bekledim söyledim böyle böyle hamileymişim dedim.. Hemen hastaneye gittik test yaptırdık ertesi gün testi alıcaz o gece uyku tutmadı bize sabah erkenden uyandık ve hastaneye gittik ki evet 6 haftalık hamileydim..

Eşimle aramızda sorunlar var daha evliliğe evimize alışamadık ne yapıcaz nasıl yapıcaz çocukla nasıl geçineceğiz hiçbir şey hesaplamadık evliliğin stresini yaşamaktan :} aldırsak mı yapabilir miyiz yapamayız olmaz olur vs derken radyo çalıyordu çıkan şarkı çocuğumdan bana gelsin dedim “sezen aksu – ben sende tutuklu kaldım” çıktı ağlaya ağlaya dinledim şarkıyı o anda dank etti o benim canımdı bunu düşünmem bile hataydı babasıyla sorunlarımız olsa da sonsuza dek sorunlarımız olsa bile o benim canımdı ve ondan vazgeçemezdim.. Ben doğuracağım bi şekilde bakarız hallederiz yaparız dedim..

Herkese haber verdik herkes çok mutlu iki tarafa da ilk torun geliyordu herkes heyecanlandı ilk haber alındıktan itibaren hediyeler koşuşturmalar bana sürekli sağlıklı yiyecekler sofralar hazırlamalar babam poşet poşet sebze meyve balık vs alışverişi yapıp bize getirir hafta sonları kendi elleriyle yemek hazırlar annem desen öyle ben internette araştırıp deli gibi ne yapmam lazım nasıl yapmam lazımlar falan.. :}

Tek aşerdiğim şey tuzlanmış domates oldu :} canım çok fazla tatlı tüketmek istedi hamilelikten mi kendi pisboğazlığımdan mı bilmiyorum ama bol bol çikolata tatlı tükettim..

Eşimle aramız da yavaş yavaş düzelmeye başladı hatta kendimi prensesler gibi hissediyordum ilgi ilgi ilgi ailedeki ilk hamile de benim herkes heyecanıyla beni şımartıyordu farkında olmadan..

Ve mutlu sona az kaldı muayene günüm geldi dr gittim çocuk baya kilolu normal doğum çok zor bugün de bekle sancın gelmezse yarın 10da gel suni sancı verelim  sezaryen falan dedi üzüldüm Normal doğum istiyordum neyse eve gittik ben tüm hamileliğimde olduğu gibi gittim temizliğimi yaptım alışverişime gittim gezmeme gittim gittiğim yerdeki yaşlı teyzelerden dualarını aldım tecrübeliler senin az kalmış yakında gelir yüzünden belli sıkıntından belli dediler..evime geldim yattık yarın sabah hastaneye gidicez..

Sabah 5 sancıdan aylardır zaten uyuyamayan ben yine uyumuyorken bi anda suyum geldi eşim uykuyu çok sever suyum geldi dedim bi anda yataktan fırladı giyindi çıktık, hayatının en hızlı uyanışı ve evden çıkışıydı sanırım :}

Sabah 10da doğuma girdim  dışarda baya bi sancı çektim ama doğumhanede  5 dk içinde doğurdum kilolu bi çocuktu ama normal doğum yapabildim çok şükür .. kucağıma ilk aldığım an her şey sıfırlanmıştı tüm yaşanan sıkıntılar telaşlar ağrılar vs her şey sıfırlanmıştı ve yeni bir hayat başlamıştı oğlum ve benim için.. hastane doldu taştı gelenler gidenler.. hastanede doğumda tek üzüldüğüm içimde kalan şey eşim oğlum ve benim 3ümüzün fotoğrafının olmaması heyecandan hepimiz unutmuşuz.. oğlumun çok fotoğrafı var benim de eşimin de ama 3ümüzün bir fotoğrafı yok :}

Refakatçı annem kalacaktı yanımda bi gece kalmak istedim hastanede eşim eve gitti oğlumuzun beşiğini kurmuş sabah 4 de geri geldi uyuyamamış dayanamamış özlemiş :}

Hastaneden çıktık evimize geldik ve bizim için o güzel hayat başladı”

http://paradiseirem.blogspot.com

@paradise_irem

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın