İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Kendimce Çalışan Anne Olmanın Zor Yanları-3

Sabaha kadar ateşler içinde yanan yavrunuzun başında sabaha kadar bekleyip sabahta işe gitmek zorunda olmak… Her anne bu anları yaşamıştır değil mi?

İpek küçücüktü ,ateşi çıkmış düşüremiyorduk. Ne kadar ateş düşürücü kullansak ta maalesef düşmek bilmiyordu. Acile gittik .Kuzum nasıl hiçbir şey bilmeden öylece bakıp duruyordu etrafına. Ateşler içinde yanmasına rağmen hayata tutunup millete gülücükler veriyordu. Ah yavrum ahh. Sabah seni hasta bırakıp işe gittiğim için ne kadar pişmanım anlatamam. Hayatın zor yanlarını yaşarken seni de bunun içinde bıraktığım için özür dilerim prensesim. Senin de hakkın değil miydi annenle birlikte büyümek, senin de hakkın değil miydi annenle birlikte uyanmak oyunlar oynamak, ama daha minnacıkken bıraktım seni anneannenin kollarına.

Devletin vermiş olduğu bu 112 günlük izine takmış durumdayım. İş arkadaşım ne kadar güzel normal bir şekilde hamileliği giderken ,bir gün işten ayrıldık, gece doğum yaptığı haberi gelmişti. Daha bebeği 28 haftalıktı. Hastane hastane kuvöz aradılar ama bulamadılar. Sigorta hastanesinde doğum yaptığı için Allahtan özel hastanede kuvöz ücreti ödemedi. Ne oldu şimdi? Arkadaşım erken doğum yaptı ve devletin vermiş olduğu o izin o anda başlamış oldu. Çocuğuna ihtiyacı olduğu o dönemi iş yerinde geçirdi. Erken doğum yapan çalışan anneler için lütfen bu süre arttırılsın. Ne kadar acı bir şey bu. Çocuğum erkenden hayata geliyor ve benimle olacağı dönemlerde ben mecburen işe gitmek zorunda kalıyorum. Arkadaşımın izinleri bitti, dediler ki süt iznini toplu kullan ,kullandı, sonra dediler ki iznin var onu da kullan ,kullandı, sonra bir teklif daha yapıldı, istersen ücretsiz izine çık ,onu da yaptı. Yavrusu için elinden geleni yaptı. Minik yavrusu hayata tutundu ve şimdi onlarla birlikte büyümeye devam ediyor. Şanslıydı ,çünkü sigorta hastanesinde doğum yaptı ve kuvöz olmadığı için özele gönderildi, para ödemedi. İş yerimiz sağ olsun ona elinden geleni yaptı. Hayat ne kadar acımasız değil mi? Ben normal doğum yapmama rağmen bu kadar stres sıkıntı yaşamışken ,erken doğum yapan çalışan anneler ne yapsınlar, değil mi?

İpek çok minnoş bir çocuk olduğu için devamlı hastalanan bir çocuktu, yorgun argın işe giderdim. Devamlı ağlardı, gazı çok fazlaydı. Herkes bana nasıl yapıyorsun Burcu ,nasıl bu kadar enerjiksin, nasıl böyle zayıfladın diye sorup duruyorlardı. Komik değil mi? Ben zaten çocuğuma hasretken ,onsuz geçirdiğim saatlerden dolayı üzülürken ,olsun varsın ben yorgun olayım ama yine de enerjik olup herkesin gönlünü yapayım. Ben bu huyumu seviyorum, hep te böyle olucam galiba.

Çalışan anneler neler yaşadılar,  neler hissediyorlar çok merak ediyorum. Çalışan anneler derneği kurulsa kesin çok fazla anne üye olur, belki de böyle bir dernek vardır ama benim bilgim yok. Haberiniz varsa mutlaka bana da haber verin J

Uykunuzdan birazcık mahrum olun, gideceğiniz yerleri çocuğunuza göre seçin, ateşler içinde yanan yavrunuzda aklınız birazcık kalmasın, bıraktığınız kişiye inanın yada işinizden mutlaka izin alın onunla olun ,hayatı onunla doya doya geçirin, sakın hiç bir şey için çocuğunuzdan ödün vermeyin, çocuğunuz ön planda olsun , ailenizle en güzel günlerinizi yaşayabilmek için elinizden geleni yapın. Hayat çok kısa , ne zaman ne olacağı belli değil. Siz sevginizi gösterin o sizin her hareketinden zaten sizin onu ne kadar çok sevdiğini anlayacaktır.

Çalışan anne olarak içim çok dolu, o kadar çok anlatacak ve yaşadığım şeyler var ki burda keseyim, devamı gelecek ne de olsa J Sizlerin bu konuda yaşamış olduğunuz olay ve anılarınız var mı? Hadi paylaşın.

Yaşamış olduğum ve bazı annelerinde yaşadığı şeyler belki de bunlar. Bundan sonra yaşadığım bütün zorlukları sizinle paylaşacağım. Sevgiler…

Bir önceki yazıma ulaşmak için tık tık lütfen 🙂

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın