İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Menim O Menim

Menim O Menim…

Hayatımız biranda değişmeye başladı. Sahiplenme duygusu arttı biranda nedense. İpek 1cimcime büyüdükçe her şey değişmeye başladı. Yedikleri , içtikleri, istekleri her geçen gün değişiyor.

Memeyi bıraktıktan sonra prenses biraz agrasif oldu sanki. Her şey onun her şey onun etrafında olacak. O istediği anda olacak ama ben bunları yapmıyorum. Yaptığım sürece biliyorum ki bunun devamı gelecek ve istekleri, arzuları bitmeyecek.

“Menim o menim”…

Tatile giderken yolda yaşamış olduğumuz bir olayı anlatayım size. Burdur gölüne karşı molamızı vermiş güzel bir yerde kahvaltımızı yapacaktık. İpek 1cimcime uyku sersemi olduğu için ağlayarak geçirdi 10 dakikasını, daha sonra yerin sahibi bisiklet getirdi, oyuncaklar falan güzel gidiyordu. Kahvaltı sırasında bir kargo şirketi bizim evin adresini bulamadığını söyledi tarif etmeme rağmen maalesef anlamamak için elinden geleni yapıyordu. Annemle yakın olduğumuz için onun adresini verdim. Daha sonra bir dakka dedim telefonumu eşime verdim. İşte o anda kıyamet koptu. İpek avazı çıktığı kadar “O anneminnnn” diye bağırıyordu. Nasıl ağlamak görmelisiniz. Ordakiler bize bakıyor ,eşimden uzaklaşıyorum yok bizim ki hala ağlamaya devam ediyor. 10 dakika öyle durmaksızın çığlık çığlığa ağladı, sonra eşim konuşmasını bitirdi telefonu bana verdiğinde İpek babasına “Babaaa o anneninnnn” diye bağırdı.

İpek bu aralar çok fazla bu tür şeyleri yapmaya başladı. Eşim tableti alıp bir şeyler yaptığında hemen menim ooo deyip elinden almalar, bir bardaktan su içtiğimizi gördüğünde yine menim ooo… daha neler neler. Biz İpekteki bu değişikliği gördüğümüz zaman korktuk fakat korkmamamız gerekiyormuş. Serap hanıma İpeğin durumunu sordum ve verdiği cevaplar sizler içinde yararlı olacak.

  • Ben: Serap hanım size bir sorum olacak, İpek şuanda 2 yaşına girecek ve bu aralar fena halde her şeye “menim” deyip duruyor, ne yapmalıyım?
  • Serap Duygulu: Endişe etmeyin, normal bu durum.1)kendi kimliğini fark etmeye başladı ve kararlar almaya çalışıyor.2)Henüz paylaşma duygusu yok. Her şeyi kendisinin sanıyor, 3-4 yaşında daha farklı olacak.5-6 yaşına kadar da paylaşmak nedir bilmeyecek, hepsi normal süreçler.
  • Ben: Benim bir şeyimi eşim aldığı zamanda kıyameti koparıyor, ağlamaya başlıyor o annemin diye bu normal mi?
  • Serap Duygulu: Evet, doğal. henüz mülkiyet duygusu da oluşmadı. Hem sizi korumaya çalışıyor hem de eşyanıza kendince sahip çıkıyor.
  • Ben: Çok teşekkürler bilgi verdiğiniz için, bu aralar eşimle çok kötü hissediyorduk yanlış bir şeyler yapıyoruz diye.

İpek büyüme evresinde ve yaptıkları her geçen sene için farklılıklar gösterecek. Bunu sorun etmemizde sorun yokmuş meğer. Üzerine gitmediğimiz zaman her şey yoluna girecek ve İpeğin değiştiğini göreceğiz. Hayat onun etrafında dönerken bizde yaptıklarımıza ,söylediklerimize çok dikkat etmeliyiz. Ben yapma derken eşim yap derse yada  etrafımızdakiler işte o zaman çocuk arada kalır ve kişiliği değişebilir. Ben çalışan 1Anne olduğum için elimden geldiğince İpek’le güzel vakit geçirmek için elimden geleni yapıyorum. Hayat Çocukla Çok Güzel, o yüzden ona sahip olduğumuz için şanslıyız. Allah isteyen herkese nasip etsin. 2.yaşımızı doldururken yaşadığımız sorunlar çok fazla aslında. Her gün yeni şeyler ortaya çıkıyor. Bize belki kötü gelebilir ama bunların hepsi NORMAL.

İpek büyürken yaşadıklarımız devam edecek 🙂

2 Yorum

Bir cevap yazın