İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Ayça Annenin Doğum Hikayesi

Twitterdan arkadaş mı olur? İnternetten tanıdığın insana nasıl güvenirsin? Nasıl onun evine gidersin? …gibi soruları ben çok duydum ve duymaya da belki de devam edeceğim. Hayatta karşımıza kimin ne zaman ne şekilde çıkacağı belli değil. Ben Ayça ile twitter üzerinden tanıştım,birbirimizi takip ediyor, çocuklarımız hakkında konuşuyorduk. Daha sonra Blogger anne blogger baba toplantısına sende gelsene dedim sağolsun geldi ve orada ilk defa tanıştık.Nasıl içten bir anne anlatamam size, sanki onu yıllardır tanıyor gibiydim. Hele oğlu Poyraz ne tatlı bir çocuk.
Ayça’ya çok öncelerden doğum hikayesini istemiştim ve Mayıs ayında göndermiş. Ben onu Doğum Hikayeleri olarak etiketleyip dosyaya koymuşum ve biraz geçte olsa yayına almadığımı gördüm.Çok özür dilerim canım benim. İyi ki seni tanıdım ,iyi ki bu hikayeni bizimle paylaştın.
Hadi buyrun Ayça’nın doğum hikayesini okuyun,neler var neler…
“Canımmm,doğum hikayeni yazarmısın dediğinde içim bi garip oldu. O günleri tekrardan yaşayacakmışım gibi hissettim.Birazdan okuyacakların belkide buzamana kadar yazdığın hikayelerden çok çok farklı olabilir.Bu hikaye tamamen bir trajedi:)
2008 yılında eşimle evlendiğimizde hemen çocuk sahibi olmak istemedik.önce yapılması gerekenler vardı.maddi ve manevi bir çocuğun sorumluluğunu almak kolay değildi.3 sene gibi bir süre verdik kendimize.
2011 yılının başlarıydı..şubattı sanırım.artık çocuk yapalım,vakti eldi dedik.çünkü eşimde bende artık pusetteki bebeklere saldırmaya başlamıştık:) ama bi sorun vardı.bende pcoc var (polikistik over).2004 yılından beri sürekli doğum kontrol hapı kullanıyordum.önce bir doktora gitmeliydim.üsküdar da özel bir üniversite hastanesine gittim.aklımda doğum içinde orası vardı.hamilelik öncesi testler yapıldı,herşey normal.tek sıkıntı pcoc.onun içinde bi hap kullanmam gerekiyordu.
1 ay kullandım..olmadı..2.ay kullandım..olmadı..3.ay kullandım ve sonuç yine hüsran..tamam dedim ben artık olmayacak..biz tüp müp uğraşacağız..belli..hapı falan bıraktım..kendime son 1 ay için deneme fırsatı verdim..bu ayda oldu oldu olmadı bebek işini bi süre rafa kaldırıcaktık.
Bir gece uykum kaçtı ve içimden bir dua geçti..Allahım lütfen benimde bir bebeğim olsun..tek cümle:)
Aradan 1 ay geçti..reglim gecikti.ama pcoc olduğu için zaten hiçbizaman gününde olmamıştı.hiç umursamadım.işe gidip geliyorum falan hayat normal yani.ofiste arkadaşlarla konuşurken bitanesi ‘hadi eczaneden bi test al bakalım’dedi.ya kızım git beni heveslendirme,çıkmayacak gene hüsran olucak dedim..tutturdular ille al ille al..iyi dedim hadi alayım..aşağı indim aldım..yaptım..ta ta ta taammmm silik bir çift çizgi:) yok canımm mümkün değil..gittim bi test daha aldım..yine çift çizgi:) bitane daha,bitane daha..şaşkınlıktan patronuma bile sordum hamilemiyim ben diye:)) patronumda erkek buarada:)
Buraya kadar herşey nekadar mutlu dimi? şimdi trajedi zamanı!!
Hani testlerimi yapan doktor vardı ya,hani doğurmayı düşündüğüm hastanedeki..GİTTİ..Ankara ya hemde..ortada kaldım..kendime iyi bi doktor bulmalıydım.eşimin arkadaşlarının eşlerini doğurtan konusunda uzman olduğu düşünülen birine yönlendirildik. Altunizadede özel bi poliklinikte çalışıyor.
HAYATIMI KARARTAN KADIN!!..ilk gün gittik tanıştık,kontroller edildi..evet hamileydim..kuzum artık içimdeydi.ama biraz daha zaman gerekiyordu daha tam oturmamıştı yerine.15 gün sonra yine gelin dedi..tamam dedik.15 gün sonra gittik..evet kuzum artık oturmuştu büyümeye devam ediyordu ve doktor hanım bayramlık ağzını açmaya başladı..
Ben kiloluyum biliyorsun.Kilolu olarak hamile kalmanın risklerinden bahsedecek bana göya.ben zaten bunları biliyorum.eski doktorum bahsetmişti…dikkat edersem sorun çıkmayacağını söylemişti.peki bu kadın??? cümlelerini aynen yazıyorum..
‘sen kilolusun..bunun için doğum yapmamalısın’
‘doğumda pıhtı atar..ya sen ölürsün ya bebek..yada ikinizde komaya girersiniz’
‘senin şekerin çıkar,tansiyonun yükselir’
‘sen benim hastam olursan ben gece uyuyamam’
Allahım bunlar nasıl sözlerdi!! eşimde bende beynimizden vurulduk resmen..doktordan çıktığımızda değil mutluluk,hayatımızın karardığını hissettik.
olmaz..bu doktorla olmaz..başkasını bulmalıydım..ne ben ölebilirdim nede bebeğim..
2’li test için bizi bi doktora yönlendirdi bu kadın..Bağdat Caddesinde konusunda uzman doçent bi doktor.Test yapıldı,herşey normal..bu doktorun insanı rahatlatan bi özelliği vardı..gayet sakin olarak ultrasonda bebeği gösterip,bak ağzı bak burnu bak eli kolu diye saatlerce muayene ediyordu.
işte bu! aradığım doktor bu..eski doktorun söylediklerini anlattım ona.evet bunların risk olduğunu ama bana özel olmadığını,her gebenin bu riskleri taşıdığını söyledi.biraz rahatlamıştık ama yinede içimiz içimizi yiyordu.
tamam bu doktor çok iyiydi ama acaba hangi hastaneleri kullanıyordu. işte buda burada patladı..çok çok lüks hastanelere gidiyordu sadece:( ama bu bizi aşardı..bir doğumun 20.000 25.000 olduğu hastanelerdi bunlar.. buda olmadı!!:(
başka doktor bulmalıydık..ama buarada aynı doktora devam ediyorduk.bana diyetisyene ve endokrine gitmemi söyledi.o branşlardada doktor araştırdık ve ikisinin aynı hastanede olduğu bi yer bulduk. kozyatağında özel bir hastane..e madem burda bu doktorlara gidiyordum,doğumuda burda yapabilirdim..kadın doğum doktoruna randevu aldık..görüştük..muayene etti..artık 2 doktorum vardı:) buarada endokrin ve diyetisyene devam ediyordum..doktor tablo yapmamı söyledi şekerimi ölçüp.gün içinde 7 kere şekerimi ölçüp yazıyordum.el parmaklarım çok acıdığı için artık bacaklarımı delip ölçüyordum.elek gibi olmuştum.neyse..kadın doğum için 2.görüşmeye gittik..bboommmm..bomba patladı..buradaki hanım doktorun cümlesini aynen yazıyorum..
‘seni doğurtacak kadromuz,elemanımız yok!!’ nasıl yani? kilolu olduğum için doğuma kardiyoloji,anestezist …vs.vs. bi sürü doktor girmesi LAZIMMIŞ!!
yine yıkım:((( bebeğim ve ben ölecekmiyiz yani?:( tekrar 1 doktorum kaldı..
Bu hanım doktorum söylediklerinide söyledim bağdat cd.deki doktoruma..sadece güldü..gel senin için rahat etsin seni devlet hastanesine yönlendireyim ben dedi..tam teşekküllü olsun..tamam dedim..çok büyük bi devlet hastanesinde arkadaşı prof.muş..onu aradı,beni yolladı..hadiii aldık bütün tesleri raporları gittik..prof.karşıladı oturduk konuştuk..beni asistanına verdi kayıt açacaklar falan..aşağı bi indik..bayılıyorum sandım..o ne pislik..o ne karışıklık..felaket..ultrasona gireceğim..masaya yatamadım pislikten..kaçtım..annemi tuttum kolundan yürü yürü dedim ve kaçtım..pıhtıdan ölmessem pislikten ölürdüm.. ve yine tek doktor ve yine bebeğimle ortadayız:(
Biakşam evde oturuyoruz..kuzum hiç kıpırdamıyor..meyve yiyorum çikolata yiyorum..yok..hissetmiyorum..tık nefesiz eşimle..kıpırdasa uçacağız..yok yok..sabaha kadar öldük dirildik..en sonunda dayanamadım evimizin yanındaki hastaneye gittik..nöbeti bitmek üzere olan bi doktor..beni bi azarladı:) siz hamileler hep böylesiniz,ne bekliyosun bu saate kadar ya önemli bişey olsa diye beni haşladı..meğerse oğlum ters dönmüş ondan hissetmiyomuşum..
1 doktor cepte:) ama doğumu yaptıracak hastane ve doktor yok:) kuzenlerimin doğumuna giren doktora git diye tutturdu teyzemler..o hastaneyi hiç sevmiyordum..ümraniyede hele hele sgk ile anlaşma yaptıktan sonra devlet hastanesi gibi olan biyerdi..ama denize düşen yılana sarılır..mecbur gittim..hastane leş gibi..hiç içime sinmiyor..oradaki doktor tamam madem tedirginsin ameliyata prof.sokalım dedi..olur dedik..bizi birine yönlendirdi..aradık konuştuk falan..adam sadece ameliyata girip kontrol etmek için 2500 lira istedi..hastane bilmemne hariç..içime sinmeyen bi hastane için okadar para vermek işime gelmedi.ama mecbur artık vericez..bi akşam şekerimi bi ölçtüm 160..aman allaahımm..hemen son gittiğim pis hastanedeki doktoru aradım..aa bizim hastaneye gitme boşa bu saatte doktor yok orda dedi!!! NASIL YANİ?? ee bana acil bişey olsa gece bittim demekki..karar verdim..o hastaneninde defterin, kapadım..
ama şekerim bukadar yüksekse hemen acile gitmeliydim..hoopp yandaki hastaneye..şekerimi bi ölçtüler 90..ee hani 160tı..meğer bizim şeker aletinin kalibrasyon olması lazımmış!!!! deliricem!! yani bütün ölçtüğüm değerler hep yanlışmış..buarada diyetisyen ve endokrin devam..
35.haftadayım..doğurdum doğuracağım artık..işte bu!! beni azarlayan doktor!!ben niye ona gitmiyorum? hastanede evimin yanı zaten..koskoca hastane..ama doğuma az kaldı..ya beni kabul etmesse??
etti..başımdan geçenleri anlatınca beni çokta güzel fırçaladı.’sen niye bukadar ayrıntı biliyorsun?’..’ben korkarsam kork’..tansiyon ve şeker aletini at’..’internetten okuyup bana gelme’..fırça fırça fırça..ama seviyordum bu adamı..kendine güveni beni rahatlatıyordu..artık doktorumu ve hastanemi bulmuştum..
37.hafta kontrolü..’ayça hadi artık doğurtalım seni’ şok!!!!..’17 şubat sabah 8 de’ şok!!! ‘oğlum 38 haftalık olacak..zaten anne babası gibi minyon bebek(dalga geçiyor)..daha fazla büyümesin’..
o 1 hafta geçmek bilmedi..37 hafta geçti o hafta geçmedi..oğlum için kasetler doldurdum..mektuplar yazdım..öleceğim ya!!..takıldım ben orda..vasiyetimi yazdım..aklına ne gelirse..her gece ağladım..uyumadım..
16 şubat akşamı..biz eşimle sabahlarız diye beklerken saat 11 de uyudum..resmen uyuştum..Allahım beni doğuma hazırladı..uyuşturdu..uyuttu..
17 şubat sabah 6..kalktım duş aldım..lapa lapa kar yağıyor..8 de hastanedeyiz..doktor kapıda karşıladı..nerdesin yaa seni bekliyorum diye..odamız süslenmiş..balonlar tüller..
9:00 hazırlıklar başladı..önlük giyme..kan sulandırıcı iğne vs.vs…
10:00 doktor geldi..’hadi oğlunu almaya gidelim’
10:15..ameliyathane masası..’hazırmısın ayça’..hayır..’üüff uyu artık’
10.35..poyraz doruk dışarıda..
11:00 poyraz doruk kucağımda:)
hiçbir pıhtı atmadan..tansiyonum şekerim yükselmeden..sadece 6 kilo alarak ama 3800 53 cm..bi bebek doğurarak..
mis gibi bir koku..sıcacık yumuşacık eller..ağzının kenarlarından süt akmış bir kuzu:)
işte bizim hikayemiz..”

3 Yorum

  1. Fatih 12 Temmuz 2013

    Sabah sabah ağlattınız bilgisayar başında beni. bende o bldiğiniz sıradan babalardan olmayan duygusal çocuklarıyla aşırı ilgili doğum dönemlerinde ayça hanımın hikayesine benzeyen sıkıntılı dönemleri yaşamış bir babayım.Ben kalem ve kağıdı çok sevdiğim için hep klasik yöntemleri kullanmıştım. Ankaradaki arkadaşım ısrar edince yeni blogger babalardan biride ben oldum diyebilirim. Şimdilik onun sitesinde Anlat Bakalım bölümünde yazıyorum. Ayça hanım yıllarca kadın doğum doktorlarınıa satış pazarlama yapmış biri olarak sizi çok iyi anlıyorum. Allah size, ailenize ve bebeğinize sağlık sıhhat uzun ömür versin. Selamlar.

    • 1 Anne Yazar | 12 Temmuz 2013

      Bazen hayat karşımıza olmadık şeyler çıkarabiliyor,ne oluyor hayatımıza devam etmeye çalışıyoruz bütün zorluklara,sıkıntılara rağmen dik durmaya çalıştığımızı zannediyoruz.Yazmak güzel birşey ,içinizi dökmek,1Baba olarak çocuklarınızla ilişkiniz,yaşadıklarınız önemli onları anlatıp diğer babalara da örnek olacağınızı düşünüyorum. Çok iyi bir başlangıç yaptınız.Blogger Baba çok az çünkü…

  2. Ebru 12 Temmuz 2013

    Ayça anneyi tebrik ediyorum,bu kadar zorluğa rağmen oğlunu kucağına alabilmiş.Ona sahip çıkıp kucağından hiç ayırmasın bence.Öpsün koklasın hergün…

Bir cevap yazın