İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

2 Yaş Sendromu İle Mücadele

Hayatımızın biranda değiştiği, zamanın nasıl çabuk geçtiğini anlamadığımız, artık beğenmeme ,giymek istememe dönemlerin gelip kapımızı çaldığı zamanları yaşadığımız bir dönemdeyiz.

Daha 15 aylıkken kendisini göstermeye başlayan 2 Yaş Sendromu her çocukta görülmekte fakat tepkileri farklı olmaktadır. Yavrularımız bizim için çok önemli olmasına rağmen bu dönemlerde biraz daha ilgi, alakaya ihtiyaçları bulunmakta.

İpek ile bu aralar biz çok kötü durumdayız. Twiter üzerinden de sizlere sorduğum zaman artık tuvalet eğitime başlamamızın zamanın geldiğini söylediler. Tuvalet eğitimi için gerçekten zamanımız geldi mi ? yoksa hala biz 2 yaş sendromunun içinde miyiz?

İpek: Anne kaka…

Ben:Hadi kızım git bezini getir temizleyelim…

İpek :Mamam…

(Gidip bez getirilir ve altının temizlenmesi için yatar, o anda işte sorun başlıyor…)

Bezini altından çok güzel temizledikten sonra yenisini takacağım zaman ,kıyamet kopuyor. Nasıl ağlamak anlatamam. İçim parçalanıyor. İpek kızım yenisini takalım temiz ol desem de beni dinlemeyerek bağırarak ağlamaya devam ediyor, karnını, bacaklarını fena halde kaşıyor, yeni bezini takmak bana eziyet oluyor. Bunu her zaman yapmıyor ama bazı zamanlar çok iyiyiz  kendisi yatıyor ,bazı zamanlar da sanki bişey yapmışım gibi kıyameti koparıp saatlerce ağlıyor.

Hafta sonu yaşamış olduğumuz ve evde olduğum sürece de hep böyle yapmaya devam ettiği için bazı zamanlar İpeğe kızdığım anlar oluyor. Ağlıyor daha sonra da ona kızdığım için ben ağlıyorum. Yaptığım hiç doğru değil tabi ki ama bazı zamanlar gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum. Babamız o anlarda kucağına almak istese de bu sefer daha çok ağlayıp “Annee” diye daha çok bağırıp kendini atmaya çalışıyor. Bu zamanlar geçecek biliyorum ama içim parçalanıyor resmen. Nasıl bir dönem bu böyle? Annemin deyimiyle “Kızım siz hiç böyle yapmadınız, ne oldu bu çocuğa?” ah annem ahh , geçicek bu zamanlar biliyorum sende biliyorsun ama ikimizde bu anlarda üzülüyoruz ve ne yapacağımızı bilmiyoruz.

Aaa yaşamış olduğumuz diğer bir olay ise şu , düğünümüz vardı ve hazırlık yapıyorduk ,benim dolabımdan kırmızı eteğimi almış “Anne giy” dedi kızım bu elbiseyi giycem onu başka bir zaman giyerim dediğim anda yine ağlama krizine girdik ama görmelisiniz nasıl ağlıyor, kendini yerden yere atıyor ,eteği çekiştiriyor, elbiseyi atıyor… Bunların yanında birde topuklu ayakkabı krizimiz tuttu ,benim ayakkabılarımı giyip çantamı takıp gidecekmiş. Tamam kızım giy bak bakalım nasıl bişeymiş, ama dikkatli ol düşersin dedim ,önce baktı ,yüksek olduğunu görünce “Annee sen giy” dedi 🙂

Bu dönemler elbet geçecek ve bu yazdıklarıma bakıp ahh İpek ahh dicem kesin ama ben bazı zamanlar sabredemiyorum. Sabredemeyince de İpeğe kızıyorum. Ahh kuzum ahh , ben seni öpüp koklar, o kollarını bacaklarını ısırırım. Özledim seni ben çok yaaa Prenses ,ahh çalışan anne olmak ne zor…

2 Yaş Sendromu lütfen hayatımızdan çık artık, benim prensesim kocaman kız oldu, seni istemiyor artık tabiii bizde istemiyoruz. Allah anne-babalara sabır versin. Keşke biraz daha sabırlı olabilsem keşke annem gibi olabilsem, keşke sinirlenmesem ,keşke ,keşke, keşke… Bu keşkeler bitmez ama ilerde çok pişman olacağım şimdiden belli!

Sabretmek üzerine bazı atasözleri, bunları bilmekte fayda var :

  • Sabreden derviş, muradına ermiş.
  • Sabreyle işine, hayır gelsin başına.
  • Sabrın sonu selâmettir.

Bir yorum

Bir cevap yazın