İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Aslı Annenin Doğum Hikayesi

Her doğum hikayesi farklı tabi ki ama bugün kü annemizin yaşadıkları çok ama çok güzel. Bazen kadınlar inatları uğruna güzel ve komik şeyler yaşayabiliyorlar. Tüylerim ürpererek okudum Aslı’nın doğum hikayesini. Gerçekten çok güzel bir doğum hikayesi. Aslı şuanda yanımda olsaydı ,doğum hikayesini okurken nasıl ürperdiğimi görebilirdi. Rüzgar bebek nasılda güzel gelmiş öyle dünyaya. Her doğum hikayesi keşke böyle güzel olsa…
Evet bu hafta bizlerle herkesin tanıdığı yazananne-Aslı var. Aslı o kadar güzel anlatmış ki hikayesini bizlerle paylaştığı için çok teşekkür ediyorum.2 çocuk annesi olan Aslı ikinci bebeğini kucağına alırken yaşadığı o günü an an anlattı. Çok teşekkürler.Hadi sizlerde bu güzel,heyecanlı doğum hikayesini okuyun.
“Nerden baslasam nasil anlatsam bilemiyorum.Bu hikayeyi defalarca anlattim ama sanirim yazmak en zor olani…
Evet ikinci kez anne oldum ben.Yine yeniden bu sahane duyguyu yasadim.Daha net,daha da sindirerek.Insan daha önce yasadigi güzel bir hissi ikinci kez daha da sahiplenerek yasiyor.Doyasiya hissediyor..
24 aralik günü evde olan babamizin serefine güzel bir kahvalti yaparak basladik güne…Benim enerjim her zamanki gibi yerinde.Hava da bir o kadar sahane.Disariya cikip yürüyelim biraz dedim bizimkilere.Ama öncesinde markete gitmeliydim.Ada´ya bir gün önce pizza sözü vermistim.Eksik malzemeleri almam gerekiyordu.Tek basima,agir agir yürüyerek,temiz ve güzel havayi icime cekerek tuttum marketin yolunu.
Sonra göl kenarina gittik.Fotograf cekme niyetindeydim.Makinami da yanima aldim.Ama her adim atisimda inceden inceye ufak belli belirsiz bir agri hissetmeye basladim.Bebek bazen kendini bir tarafa verir ve canim biraz yanardi,iste öyle bir agriydi bu.Pek önemsemedim.Ama cok da yürüyemedim.Biraz fotograf cekip eve geri döndük.Ben hemen mutfaga girdim.Pizza hamurunu yogurdum.Hala beni cok da rahatsiz etmeden devam eden agrilar esliginde…
Saat alti,alti bucuk sulari pizzamizi yedik.Kendimi oldukca yorgun hissedip mutfagi öylece birakmak istedim ama icim rahat etmeyince bulasiklari toparlamaya basladim.
Bebek kendini iyice bir tarafima vermeye basladi.Ve ben bundan daha da cok rahatsiz oldum.Biraz uzandim.
Sonra da esimin önerisi uzerine,kuveti doldurup icine girdim.Biraz iyi gelmisti sanki.Rahatlamistim biraz…
Saat sekiz bucuk dokuz civari babasi uykusu gelen Ada´yi uyumaya götürdü.
iste ondan sonra cok hafif sanclarim basladi.Ama emin degilim.Ve o gun doguracagima inanmiyorum nedense.39+1 deyim halbuki.Dogurmam gayet normal 🙂
Engin arayayim mi ambulansi diye soruyor.Ben hayir emin degilim,belki gecer deyip duruyorum.Bu arada gözüm telefonun saatinde.Sancilar 5 dakika da bir geliyor.Eee niye hastaneye gitmiyorsun diyorsunuz biliyorum ama öyle hafif ki sancilar,gercekten emin degilim.Yalanci sancilardir diye dusunuyorum hep.Düzenli olmasina ragmen.Ben,blog arkadaslarim ilknur,sezobigo ve l´e mesajlar yaziyorum bir yandan.Sancilarim var diye.
Bir yandan salonun ortasinda bir ileri bir geri volta atiyorum bir yandan da parmaklarim telefonda tikir tikir mesaj yazmakta.iste mesaj yazabilecek haldeyim yani 🙂
Saat kac oldu hatirlamiyorum.Facebooktan o gunun mesajlasmalarina baktim simdi.Saat 22:45 de en son mesaji yazmisim:) Sonra sesim cikmamis.Bu sürec icinde sancilar iki dakikaya kadar düstü,Ama hala mesaj yazicak haldeyim.Ve Engin telefon edelim Asli dinle beni diye inliyor ben hala kanama olsun arayalim diye tutturmusum.Sacma geliyor belki size evet ama ilk dogum aklimda hep.Saf saf sancilarin sıklığından cok siddetine takmisim.Sancilar hafif diye doguma daha var ve ben en azindan bu sureyi hastane yerine evde gecirmek istemiyorum.(Ada´da cok canimi yakmislardi aklim orda benim.Ne kadar gec gidersem o kadar iyi 🙂
Bilincsiz sanmayin beni.Normal dogum üzerine cok okudum.Ama sanki o an doguracagima hic inanmadim.Kismet mi diyeyim ne diyeyim bilmiyorum.simdi dusunuyorum da gercekten sacmalamisim.Hafif de olsa sancim var daha ne olsun:)
Ne olduysa 15-20 dakika icinde oldu iste.
Sancilari iyice hissettigim zaman aglamaya basladim ben.Nasil dogurucam,allahim bana yardim et diye dualar ediyorum.Engin bu arada annesini(Ada´nin yaninda kalmasi icin)ve ambulansi aradi.O tam telefonu kapatti.Ben bir ikinma hissettim.Engin derin nefes al,sakin ikinma diye söyleniyor.Ben gec kaldik,niye seni dinlemedim diye kendime kiziyorum.Nasil panikledigimi kelimelerle anlatamam.Neyse derin derin nefes alarak atlattim ikinmayi.Hemen hastane cantamizi ve diger alicaklarimizi aldik.Kapiya ciktik,ayakkabilarimizi giyindik ki,bir ikinma daha ama daha kuvvetli.Ve….bebegin kafasi cikti :)Attigim ciglik hala kulagimda.
Engin bebek geldi diye bagirdim ardindan ve sonra kendimi Engin´in kollarina biraktim.Yere yatirdi beni.Ben bir yandan agliyorum,bir yandan cikar bebegi diye bagiriyorum,elimle de uzerimdekileri cikarmaya calisiyorum.Engin öylece kaldi once,sonra komsulardan yardim istedi.Ama binada kimse yok.(dini bayram var o gun Avusturya´da) olsa da ne yapacaklar ki.
Tut kafasindan al hadi bebegi diye bagirmamla beraber bebegimiz babasinin ellerine dogdu.(bunlarin hepsi saniyeler icinde oldu)
Bebegin sesi cikmiyor Engin dedim.Korktuk.hemen hafif asagida dogru cevirmeye calistim.Sonra aglama sesiyle ikimizde rahatladik.
Ben de onunla beraber agladim tabii.Allahim dogdu,bitti diye seviniyorum.Sevincten saskinliktan agliyorum ben.
Engin ambulansi aradi bebek dogdu diye.Göbek kordonuna dokunmayin,geliyoruz dediler.Hemen icerden havlu getirdi ebem 🙂 Sardik bebegimizi.Bekliyoruz öylece.Ada herseyden habersiz huzurla uyuyor icerde 🙂
Ambulans geldi.Göbek kordonunu kesmesi icin Engin´in eline makas verdiler.Sen dogurttun,sen kesiceksin dediler.
tansiyonuma falan baktilar.Bu sirada Engin´in annesi geldi.Beni kan ve suyu icinde yerde görünce sok oldu.Ne yapacagini sasirdi.Ben mi?Ben iyiyim.Sadece cok usuyorum.Cünkü her ne kadar üzerimi örtselerde islak islak betonda yatiyorum.
Sedye ile ambulansa bindirildim.Ambulansta hemen annemi aradim.Anne ben dogurdum,hem de kapinin önünde dedim.Annem kizim ne diyorsun sen,nasil kapinin onunde dogurursun diye konusmaya basladi.Anlatabildigim kadar anlattim.Aglamaya basladi.Niye yaninda degilim niye sizlanmaya basladi 🙁
Hastaneye vardik.Odaya aldilar beni.Herkes nasil oldu diye soruyor.Engin de anlatmaya basliyor.Havasindan da gecilmiyor bu arada.Ben dogurttum diye 🙂
Hala ayaklarimda olan ayakkabilari ve esofmani cikardilar.Bir ikinma ile de plesantayi cikardim.
Dogum sirasinda olusan bir kac yirtilma icin dikis atildiktan sonra bebegimi emzirebildim.Tam iki saat boyunca gögsümde kaldi,emdi.
3 kilo 100 gr agirliginda,49 cm olarak dogdu.
Adi…Adi tabii ki Ruzgar oldu.Rüzgar gibi gelmisti cünkü.
Bu ismi düsünmüstüm ama burda telafuzu zor olur diye vazgecmistim.Sonra ismi ile dogduguna inandim.Ve ona baktigimda bu isimi cok yakistirdim.Zor da olsa Rüzgar olmali dedim.
Simdi tam da bugun 4 aylik oldu Rüzgarim.Zaman cok cabuk geciyor.Hizla büyüyor…
Bugünlerde kendi kendime söyledigim seyse anne olmak güzel,ama ikinci kez anne olmak daha da güzel…”
Yazananne-Rüzgar
@yazananne

Bir yorum

Bir cevap yazın