İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Sibel Annenin Doğum Hikayesi

Hayata tutunmak,ondan zevk alabilmek için bazen ibrşeylere ihtiyaç duyarya insan işte bazen bu ihtiyaç duyduğumuz yavrumuz,evladımız olabiliyor.Yıllarca onun özlemini çeken,bir tek yavruya sahip olabilmek için elinden geleni yapan anneler şanssız gözüksede umutlarını kaybetmemeleri gerektiğini bilmeleri gerekiyor.Hayat zor,alışmak daha zor.Onun sıkıntısını çekmekte biz annelere,kadınlara düşmekte maalesef.

Bu hafta yeni bir annenin doğum hikayesini getiriyoruz sizlere.Yaşadıkları çok güzel,anne olmanın en güzel ve özel anlarını anlattı.Hadi sizlerle her cuma bizlerle Doğum Hikayenizi paylaşmak isterseniz burcu@ailemerkezi.com adresine hikayelerinizi bekliyoruz.Hadi sizlerde bizlerle olun.

“…bende o gözlere bakınca geçen 31 senee ve o ann arasında ki ince çizgide kalan ben.”

28 Mart 2009 da çokkk sevdiğim insanla hayatımı birleştirdimm 5 Nisan da ise hayatımın anlamına anlam katacakk varlığa hamile kaldığımı öğrendimm,çokk mutluuu ve tabiki de heyecanla geçen 4. ay ın sonunda yapılan kan tahlillerimde kan pıhtılaşması sorunu olduğumu öğrendiğimdee işkence gibi geçenn koşturmalı on beş gün sonunda bioipsi sonucumu aldımm 🙁 artıkk kızımı ve kendimi düşünmek zorundaydımm hergün kızıma pıhtı atmasın diye iğne oluyordumm zooorrr geçen hamileliğimin son durağına gelmiştik sabah 5 annemlerr bizde:)) hastaneye gittiğimizde ummalı çalışmalarr 4 şişe serumm kan tahlillerii derkennn sezeryan zamanım gelmiştii kuzuma kavuşabilecek miydimm bilinmezlerde gezinirken herkesin gözünde yaşş ya bana bişey olursa diye… ameliyathanede hazırlıklarımm devam ederkenn dışarıda eşimin sesii ” seni seviyorummmm” karışık duygularla yatağıma geldiğimdee yanı başımda yatan mucizeeee vee rabbim sayesinde mucizemm ve bennn …Artıkk beraberdikk ama asıl sorunn şimdi idi sezeryan sonrası gelişebilecek komplikasyonlara karşıı önlemmm zamanııı seferber olan hastane çalışanlarıı kara kara gözleriyle “hadi annem kalk ve yürü” der gibi bakann bir çift gözz …bende o gözlere bakınca geçen 31 senee ve o ann arasında ki ince çizgide kalan ben “anneyimm” diyee sevinçtennn uçann benn şımaran bennn aileme naz yapan bennn ken şimdii sırayı alan kızımm :)) yaşadığım her nefesimde ortak kabul ettiğimm canım, vücudumun organlarının ortağıı kalbimin sahibiii kuzummm, beni anne yapann “Allahımaa doğmama vesile olan canlarım anne ve babama , her anımda yanımda olan eşimeee ve bana anneliği yaşatannn BELİNAYımaaa şükürlerr olsunnn

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın