İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Tuğçe Annenin Doğum Hikayesi

Her kadın ANNE olmak ister, ya evlendikten sonra yada evlenmeden önce hep hayalini kurar.Bu hayal gerçekleştiği zamanda dünyalar onların olur,hiç kimseyi görmezler,sadece çocuklarına odaklanırlar.Her kadın bu duyguyu mutlaka yaşamalıdır.Allah isteyen herkese nasip eder inşallah.

Yeni bir anne var bu hafta yine bizlerle, yeni anne çünkü daha 6 aylık olan bir prensi var.Onunla günlerinin en güzel anlarını beraber geçiren Tuğçe hanım ,anne olmanın nasıl bir duygu olduğunu ,onu ilk kucağına aldığında neler hissettiğini ,etrafındaki insanların annesi ,eşinin de onunla beraber heyecan içinde Prensinin doğmasını beklediğini anlattı.Çok teşekkür ediyoruz ve bu güzel doğum hikayesini sizlerle paylaşıyoruz.

Eğer sizlerde doğum hikayenizi bizlerle paylaşmak isterseniz biz her hafta cuma günleri bir hikaye yayınlıyoruz,hadi sizde bizimle olun ,hikayenizi burcu@ailemerkezi.com a mail atın.Bekliyoruz…

“Bizim hikayemizde 04.06.2012 de başladı.Artık iki kişilik bir aile olmuştuk ama
gene de eksik bir parça vardı. Sonra dünyamıza bir neşe kaynağı olsun istedik ve
kasım ayında öğrendikki minik bir yürek bize doğru gelmek için yola çıkmış. Çok
sevindik çok mutlu olduk ama ben nedense bir anda çok şaşkınlığa uğradım. Seni
çok istiyordum ama yapabilecekmiyim anneliği başarabilecekmiyim korkusu kapladı
biranda içimi.
Hafif mide bulantılarıyla başladık yolculuğumuza. Ama
anneciğini hiç üzmedin başından sonuna kadar çok güzel bir hamilelik geçirdim
tabii babacığınında katkısı büyük. Her muayeneye beraber gittik büyük bir
heyecanla seni görmeye. Ultrason fotolğraflarından bile kime benzediğini
çıkarmaya çalıştık, baban kendine bense kendime benzetiyordum. Derken haftalar
aylar geçti ama minik paşamız yerinden gayet memnundu hiç gelmeye niyeti yoktu.
40 haftamızı doldurduk ve doktorumuzla sezeryana karar verdik. O günü asla
unutamam kalbim öyle biratıyorduki nerdeyse yerinden çıkacaktı. Sonra akşam oldu
sana kavuşacağım duygusunun mutluluğuve huzuru kapladı içimi. Sabaha kadar
otururum hiç uyuyamam heralde diye düşünürken o güzel duyguyla mışıl mışıl
uyumuşum. Baban ve anneannen ise gece nöbetini benim yerime tutmuşlar bir dakika
uyumamışlar. Ertesi sabah sensiz son kez baktım odana ve hastaneye doğru yola
çıktık. Tarifsiz duygular eşliğinde 9 da senle kavuşmam için beni odadan
aldılar. Saat 09.36 da 3,640 kg ve 53 cm boyunda bir melek dünyaya gözlerini
açtı. Seni kucağıma aldığım ilk andan beri Allah’ıma şükrediyorum seni bize
nasip ettiği için. Sağlıklı, mutlu, huzurlu, uzun ömürlü ol kuzucuğum. Ve bizim
seni sevdiğimiz gibi sende bizi çok sev küçük sevgilim…”

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın