İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Hülya Annenin Doğum Hikayesi

ANNE olmak hiç okadar kolay değil,bazı anneler belki şanslı anneler arasında.Hayta kimisine göre güzel kimisine görede kötü geçmekte.Doğum hikayeleride anneler arasında farklı yaşanmakta.Bugünde farklı bir ANNE ve farklı bir doğum hikayesi yayınlıyoruz sizlere.Acı,tatlı,iyi ,kötü güzel doğum hikayeleri bulunmakta ve her kadın değilde şanslı kadınlar bu ANNE olma özelliğine sahip oluyorlar…

Hülya annemize çok teşekkür ediyoruz ve doğum hikayesini yayınlıyoruz.Her cuma bir doğum hikayesi günü,sizlerde hikayelerinizi gönderin bizlerle paylaşın…

Merhaba ben hülya,30 yasındayım ve 40 kiloyum. Görenler hala beni çocuk zannediyor…anne olduğuma ve 3 yasında bir kızım olduğuna inanmıyorlar. Hatta doğuma girdim doktorlar benle dalga geçti sen niye geldin diye…yok denecek kadardı karnım. Kimse hamile olduğuma inanmıyordu. Manken hamileliğiymiş benimki doktorum öyle derdi hep. Bende sizlerle doğum hikayemi paylaşmak istedim…

Evlendikten 7 ay sonra hamile kaldım. Tabii bu süre zarfına her ay test yapardım hamilemeyim diye…çok istiyordum bi bebeğim olmasını…sonra hamile olduğumu öğrendim.Hamileliğim boyunca sorunlar yasadım. Mide bulantım hiç eksik olmadı. Ne yesem çıkarıyordum bu yüzden bebekte beslenemiyordu.7.ayımda sürekli kaşınmaya başladım .doktorum bile neden olduğunu anlayamadı en basta. Testler ilaçlar hiçbirşey çıkmadı..Ben kaşınmaktan geceleri bile uyuyamıyordum..sonra bigun yine kontrole gittiğimde doktorum ulrasonla kızıma bakarken senin safra kesende tas var dedi.arastırdı bütün o mide bulanmaları kasınmalar o yüzden miş.normal dogum yapacaktım ama bunun bebere riski var dedi gününü beklemeden 8.5 aylık sezaryanla alalım dedi…ben doğuma annemin yanına gittim ordaki doktorumada herseyi anlattım oda onayladı.yarın gel sezaryen yapalım dedi..sabah erken den kalktım heyecandan uyuyamadım zaten..sabah erkenden annemle hastaneye gittik.saat 9 da ameliyathaneye aldılar.ben gülerek girdim ameliyathaneye hiç korkmadım cünki kızıma kavusacaktım. epidurel anastezi yapacaklardı ama ameliyata basladıklarında ben karnımın kesildiğini azda olsa hissettim doktorum hemen narkoz verin dedi..sonrası malum uyandıgımda saat 9.30 du ama ben saatlerce uyumuş gibiydim.baktım yanımda kızım vardı simsiyah çirkin pişeydi meleğim.. O anki duygularımı tabiki anlatamam bunu yasayan her anne bilir zaten..dünyaları verseler gözünüzde olmaz.o anki tek üzüntüm babamız yanımızda yoktu o gelememişti..9 şubat eşimin dogum günüydü 10 subatta da ben kızımı doğurdum ona en güzel hediyeyi verdim…suan kızım 33 aylık kocaman kız oldu. Bende 7 ay önce safra kesemi aldırdım. Çünkü tekrar hamile kalırsam bunun bebeğe çok büyük riski varmış ölüme kadar götürüyormuş…bu yüzden ameliyat oldum. Çünkü tekrar anne olmak istiyorum. Allah evladı olmayanlara da versin inşallah. Bence anneliği her kadının yasaması gerekir. Allah herkese evladını bağışlasın….Buradaki doğum hikayelerini okuyunca bende yazmak istedim. Canım kızım Defne’m mutluluk kaynağım..

İlk yorum yapan siz olun

Bir cevap yazın