Hırsız Korkusunu Nasıl Yeneceğiz?

Yıllardan 2008 Ağustos ayıydı. Biz yeni evlenmiştik ve apartmana ilk taşınan bizdik. Tabi hırsız da bizim evi yoklamak için gelmişti. Allahtan eve girememişti ama yeni yaşamış olduğumuz bu korkunç olayı nasıl atlatacağız bilmiyorum. Hırsız korkusu gerçekten en kötüsüymüş…

Bir kaç gündür sokak lambalarında sorun vardı. Allah allah dedik neler oluyor acaba? İşten gelirken korkuyordum o derece kap karanlık oluyordu, o gün de görümcem de diş buğdayı partimiz vardı. Akşam 8 e kadar ordaydık ve yoldayken “Ya Batuhan nasıl karanlık değil mi? Bir şeyler mi karıştırıyorlar acaba?” diye sordum, arabayı park ettik ,kapıyı açtık ki ışık yanıyor. Nasıl yani dedim, ışık nasıl yanıyor. Biz gündüz çıktık, ışığı yakmadım ki sen gelmiş miydin? Yok dedik ve Batuhan apar topar içeri girdi, ben yatak odasını görünce HIRSIZ ! dedim, hırsız girmiş bu eve,hemen polisi ara,sakın bir yere dokunma dedim. Batuhan afallamış durumdaydı, hemen polisi aradı ve 15 dk içerisinde geldiler. Baktılar tabi ki bir şey bulamadılar. Olay yeri inceleme gelecek dediler, o da geldi yine bir şey bulamadılar. Çünkü onların deyimiyle inşaat eldiveni ile girmişlerdi…

Ev almış başını giderken biz o arada İpeği hiç düşünmemişiz onu fark ettik. Onun yanında konuştuklarımız benim evin durumunu çektiğim fotoğrafları ipeğin görmesiyle “Odamın hali ne öyleee” dediğinde hemen fotoğrafları mail attım ve telefonumdan sildim. O çok korkmuştu tabi bende . Tam bütün temizliğimiz bitti, izine çıktım kızımla güzel vakit geçireceğim diye sevinirken yaşadığımız bu kahrolası olay bizim psikolojimizi alt üst etti. Allah daha beterinden hepimizi korusun ama onun aldıkları, evin durumunu düşündükçe çok kötü oluyorum. İyi ki biz evde değildik, tek tesellimiz bu bizim…

Yatak odasından alacağını almış ama bütün dolabı yıkmıştı, eşyalar her yerdeydi. O pis elleriyle dokunduğu her şeyi yıkadık. Annem ,kayınvalidem, görümceme de gönderdim kıyafetleri onlarda da yıkandı ama bize bir iş daha çıkmıştı. Allahım sen bizleri daha kötüsünden koru. Havanın soğuk olması da çok kötü oldu, yıkanan çamaşırlar kurumak bilmedi. Bizim psikolojimiz bozuldu, daha ne olsun derken Allahımmm sen bizleri koru demekten başka bir şey yapamıyoruz.Işıkları bir süre yakacağız sanırım, sanki arkamdan biri geliyor gibi hissediyorum. Allahım sen bizleri koru, Allah kimseye yaşatmasın, o kadar kötü bir duyguymuş ki anlatamam. Giden gitti, başımızın gözümüzün sadakası olsun, zaten onlardan bir şekilde çıkacaktır ama BÜTÜN FOTOĞRAF VE VİDEOLARIMIZ GİTTİ…

Laptoplarınız da kesinlikle özel şeylerinizi bulundurmayın. Bizim ,ipeğin fotoğrafları videoları işte bir pisliğin evimize girmesiyle gitti. Allahım hala inanamıyorum, sen bizleri koru, bir daha yaşatma, hiç kimseye yaşatma. Çok büyük bir acı, psikoloji bozulması resmen bir travma.İpeğim odasına yalnız girmiyor ,oyun bile oynamıyor. Nasıl kurtulacağız bu travmadan bilmiyorum. Zaman bize neler gösterecek bakalım?

Pin It

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir